Honderd jaar geleden, na de invoering van het vrouwenkiesrecht in 1917, traden veel vrouwen toe tot gemeenteraden, een feit dat historicus Margit van der Steen in haar boek "Ware wonderdieren" naar voren brengt. Deze vrouwen, vaak afkomstig uit de sociaaldemocratische partij of de vrouwenkiesrechtbeweging, richtten zich op thema's als woningbouw, armoedebestrijding, onderwijs en moederschapszorg, zaken die hen in het dagelijks leven bezighielden en waar mannelijke politici minder aandacht voor hadden. Ondanks hun ambitie werden ze vaak met hoon en spot ontvangen, zoals blijkt uit de omschrijving van een journalist en spotprenten. Formeel handelingsonbekwaam als gehuwde vrouwen, namen ze toch beslissingen over landelijke aangelegenheden. Opmerkelijke figuren zoals Eiske ten Bos Harkema en Elisabeth Koeten-Ooms toonden veerkracht en politiek bewustzijn, ondanks tegenslagen zoals gevangenisstraf en moddergooien. De politieke agenda werd door hun inbreng verbreed, een parallel met de huidige aandacht voor onderwerpen als femicide en huiselijk geweld.