Onderzoekers van een onbekende instantie hebben geconcludeerd dat stroperij van wolven geen randverschijnsel is in Nederland, maar een wijdvertakt netwerk van georganiseerde stroperij. Dit netwerk opereert met vrijwel totale straffeloosheid en geniet de stilzwijgende steun van aanzienlijke delen van de plattelandsgemeenschap. De meest voorkomende methode is het doodschieten van wolven, maar de onderzoekers hebben ook bewijzen gevonden voor het opzettelijk aanrijden van de roofdieren. Deze conclusie is gebaseerd op tientallen getuigenverklaringen, informatie op social media en openbronnenonderzoek. De daders gebruiken specifieke technieken om bewijs te vernietigen, zoals het begraven, verbranden in vuurtonnen en dumpen van karkassen in mestkelders. Dit wijst op een georganiseerde en systematische aanpak van stroperij, die ernstige gevolgen heeft voor de wolvenpopulatie en de biodiversiteit in Nederland.