In Amsterdam is een duurzame handtas onthuld die claimt gemaakt te zijn van T. rex-leer, een ontwikkeling die door dino-wetenschappers met scepsis wordt ontvangen. Het team achter de tas, bestaande uit bio-ingenieurs, ontwerpers en marketeers, beweert genetische informatie uit T. rex-fossielen te gebruiken om dit kunstleer te kweken, met als boodschap dat mode geen dieren hoeft te doden. Wetenschappers zoals Michael Buckley en Frido Welker betwijfelen de realiteit van deze claim, aangezien de benodigde complete collageensequentie van een T. rex simpelweg niet bekend is. De gebruikte sequentie is afkomstig uit controversieel onderzoek van twee decennia geleden, waarbij de oorsprong van de fragmenten (peptides) wordt betwist en mogelijk afkomstig is van vervuiling of een struisvogelbot. Bovendien zijn de fragmenten te kort voor eiwitproductie in bacteriën en is een groot deel van de sequentie computergereconstrueerd. Ondanks de twijfel over het T. rex-gehalte, erkennen critici de technologische en ethische interesse in het creëren van leer zonder dieren te doden.