Een studie onder resusmakaken op Cayo Santiago, Puerto Rico, onthult de complexe biologische effecten van traumatische jeugdervaringen. Onderzoekers vergeleken methylatiepatronen, een proces dat genexpressie reguleert en geassocieerd wordt met veroudering, in veertien verschillende weefseltypen van makaken met en zonder vroege tegenslagen, zoals opgroeien zonder moeder of met een lage sociale status. De resultaten toonden aan dat veroudering en de impact van tegenslagen significant varieerden per orgaan, wat de beperkingen van bloedmonsters voor methylatieonderzoek benadrukt. Hoewel de studie duidelijke patronen van "biologische handtekeningen" in meerdere weefsels identificeerde, benadrukten de onderzoekers dat deze effecten gemiddelden op populatieniveau vertegenwoordigen en geen betrouwbare voorspellingen voor individuele makaken mogelijk maken vanwege grote natuurlijke variatie.