Frank Vandenbroucke, vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid voor Vooruit, reflecteert in een artikel in SamPol op zijn politieke evolutie en de spanning tussen zijn idealen en de politieke realiteit. Historici Rogissart en Skalli-Housseini beschrijven in hun analyse hoe Vandenbroucke de Vlaamse socialisten transformeerde van een radicaal-linkse beweging, zoals geschetst in het programma 'Het (Sociaal Economisch) Alternatief' uit 1983, naar een pragmatischere politieke kracht die het neoliberale model omarmde. Vandenbroucke verdedigt zijn koers door te stellen dat het socialisme van zijn partij altijd gericht was op hervorming en regeringsdeelname, in tegenstelling tot een puur oppositionele strategie. Hij worstelt met de huidige politieke compromissen, met name de nadruk op individuele verantwoordelijkheid die volgens hem zwakkere groepen onevenredig treft, en benadrukt het belang van een voortdurend onderscheid tussen nagestreefde waarden, beperkingen en gerechtvaardigd pragmatisme.