Ondanks de carnavalsgekte in Brabant, zijn er aanzienlijke groepen inwoners die het feest verafschuwen. Trix uit Haghorst kijkt uit naar haar verhuizing om aan het "ordinaire zuipfeest" te ontsnappen, terwijl Roland al sinds zijn negende maand een "gruwelijke schrufthekel" aan carnaval heeft. Velen ontvluchten de provincie, zoals Jolanda die naar Tenerife gaat, of blijven thuis en bestellen boodschappen om de drukte te vermijden, zoals Steffie uit Veghel. Anderen, zoals Natasja en Jeanet, kiezen ervoor om te werken tijdens carnaval, zodat collega's wel kunnen feesten, hoewel sommigen, zoals Harm uit Rosmalen, kritiek hebben op de openbare dronkenschap en het ongevraagd commentaar dat ze ervaren.