Een meerderheid in de Tweede Kamer dringt aan op formele excuses van de Nederlandse overheid aan afstandsmoeders en hun kinderen, die tussen 1956 en 1984 gedwongen werden hun pasgeboren baby's af te staan. Ruim 13.000 vrouwen, vaak ongehuwd en onder druk van familie, kerk en instanties zoals de Raad voor de Kinderbescherming, moesten hun kinderen afstaan. Deze kinderen kwamen terecht in tehuizen of bij adoptieouders. Decennia later is de omvang van het leed, dat vaak gepaard ging met traumatische ervaringen zoals het niet mogen zien van de baby, pas duidelijk geworden. Een recent rapport van de Commissie onderzoek Binnenlandse Afstand en Adoptie 1956-1984 (CBAA) bevestigde de levenslange schade die dit heeft veroorzaakt, en de teleurstelling van betrokkenen over het uitblijven van excuses, ondanks soortgelijke erkenningen in landen als Australië en België.