Emerald Fennells verfilming van Emily Brontë's 'Wuthering Heights' wordt gekenmerkt door visuele bombast, met scènes zoals een bloedrode hemel en Heathcliff met een bezweet bovenlijf, wat een zweem van ironie oproept die de film plaagt. Fennell schrapt personages en verhaallijnen, en laat het tweede deel van het boek weg, wat een scherpe interpretatie vereist die hier ontbreekt. Ondanks pogingen tot een emotionele apotheose, komt de liefde tussen Cathy en Heathcliff, ondanks de onverwoestbare zinnen van Brontë, niet invoelbaar over door de nadruk op cosmetische elementen en een gebrek aan chemie tussen de hoofdrolspelers Margot Robbie en Jacob Elordi. De film, die alles tussen aanhalingstekens plaatst, faalt erin om het verlangen, smachten, lust en destructie onder de huid van de kijker te laten kruipen.