De theaterwereld is aan het veranderen, waardoor acteurs niet meer alleen spelers zijn, maar ook makers. Toneelscholen passen hun opleidingen aan om aan deze nieuwe realiteit te voldoen. De Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie hanteert het principe van 'doorlussen', waarbij verschillende disciplines zoals klassieke tekstbehandeling, camera-acteren en comedy-presentatie met elkaar verbonden worden. In Arnhem ligt de focus in de eerste jaren op ambacht en techniek, met later meer aandacht voor makerschap. De Toneelacademie Maastricht heeft een radicale koerswijziging gemaakt naar 'meerstemmigheid', waarbij studenten worden opgeleid tot veelzijdige kunstenaars die ook schrijven en regisseren. De Utrechtse opleiding leidt op tot 'makende spelers' die actief kunnen sparren met de regisseur. Deze aanpassingen zijn nodig omdat vaste ensembles verdwijnen en acteurs vaker als zelfstandig ondernemer hun eigen werk moeten creëren.