In zijn State of the Nation Address van 2022 schetste president Ferdinand Marcos Jr. ambitieuze economische doelstellingen, waaronder een jaarlijkse reële BBP-groei van 6,5-8%, een eencijferig armoedeniveau tegen 2028, de status van een land met een bovengemiddeld inkomen tegen 2024, een tekort van 3% van het BBP tegen 2028 en een schuld onder de 60% van het BBP tegen 2025. Vier jaar later zijn deze toezeggingen grotendeels niet nagekomen. De groei in 2025 was slechts 4,4%, de zwakste buiten de pandemie om, gehinderd door een binnenlands corruptieschandaal rondom overstromingsbeheersing dat infrastructuuruitgaven bevroor en de oorlog tussen de VS en Iran die de olieprijzen deed stijgen. De directe buitenlandse investeringen kelderden naar 7,79 miljard dollar in 2025, het laagste niveau in een decennium exclusief de pandemie, aangezien veel vroege investeringsbeloften nooit werden gerealiseerd. De inflatie piekte twee keer, bijna 8,7% begin 2023 en opnieuw in 2025, waardoor de huishoudelijke kosten hoog bleven ondanks een afkoeling van de hoofdcijfers. Het armoededoel is nu onhaalbaar; de Wereldbank voorziet een armoedeniveau van 12,3% tegen 2028, wat betekent dat ongeveer één op de acht Filipino's arm zal blijven. De upgrade naar de status van een land met een bovengemiddeld inkomen werd in 2024 gemist, met een bruto nationaal inkomen per hoofd van de bevolking van 4.470 dollar, slechts 26 dollar onder de drempelwaarde. De schuld eindigde in 2025 op 63,2% van het BBP, een hoogtepunt in 21 jaar, en het tekort bleef boven de 5,6%, waarmee het plafond werd doorbroken. Hoewel externe factoren zoals oorlog en olieprijzen buiten de macht van Manilla liggen, presenteerde de SONA van 2022 deze als toezeggingen, niet als aspiraties, en de meeste blijven onvervuld.