Regisseur Nanouk Leopold weerlegt de perceptie dat ze kleine films maakt en stelt dat ze juist de grootst mogelijke films creëert, zoals haar recentste werk "Whitetail". Deze film, die draait in de bioscoop, volgt Jen, een natuurbeheerder in Zuid-Ierland die geconfronteerd wordt met jeugdtrauma's, waarbij het bos zowel een toevluchtsoord als een herinnering aan verlies is. Leopold, die een achtergrond heeft in zowel kunst als film, omarmt de abstractie van beeldende kunst en de veelzijdigheid van film, en ziet haar werk als een humanist die zowel het goede als het slechte in de mensheid onderzoekt zonder te oordelen. Ze benadrukt het belang van lichaamstaal en de ambiguïteit van personages, en beschouwt het onderscheid tussen grote en kleine films als een inschatting van het publiek, niet van de artistieke ambitie.