Nederland heeft de kinderopvang lange tijd slecht aangepakt, wat heeft geleid tot halfslachtig beleid en problemen zoals de toeslagenaffaire. Ondanks plannen om de kinderopvang bijna gratis te maken, met stijgende vergoedingen voor lagere en middeninkomens tot 2029, blijft de effectiviteit ervan twijfelachtig. Critici stellen dat hoge inkomens onevenredig profiteren, terwijl de auteur betoogt dat dit een noodzakelijke stap is voor meer belastinginkomsten en dat een "one size fits all"-aanpak beter werkt dan maatwerk. De auteur voorspelt echter dat hogere inkomens niet significant meer uren zullen werken, omdat de overheid de kinderopvang primair als economische oplossing ziet en de sociale en pedagogische functies negeert, wat leidt tot een gebrek aan intrinsieke motivatie bij ouders.