Columnist Julien Althuisius beschrijft een ochtendlijke confrontatie met zijn vrouw over een nieuwe huisregel: de schooltassen moeten direct na thuiskomst worden uitgepakt. Althuisius, nog niet volledig wakker en genietend van zijn eerste kop koffie, ervaart dit als een ongelegen moment om regels te introduceren. Hij reflecteert op het gebruik van het woord "we" in de regel, wat in dit geval vooral op hemzelf gericht was, aangezien de dochters nog niet handelingsbekwaam zijn. De columnist uit zijn ongenoegen over het tijdstip van de aankondiging en de uitdaging van regelhandhaving binnen het gezin, vergelijkbaar met de tekorten aan handhavers in de maatschappij.