Nona, een 22-jarige vrouw uit Dordrecht, deelt haar indringende verhaal over een driejarige periode van diepe depressie en anorexia die begon rond haar vijftiende, waarin ze zelfs euthanasie overwoog. Ondanks een ogenschijnlijk gelukkige jeugd, grepen sombere gedachten haar aan zonder duidelijke oorzaak, wat later escaleerde naar een eetstoornis. Nona ervoer dat haar psychologen haar niet serieus namen, wat haar eenzaamheid vergrootte. Op haar dieptepunt, met ernstig ondergewicht, werd ze opgenomen en kreeg ze dwangvoeding, wat ze schoorvoetend toeliet om de voorwaarden voor euthanasie, waaronder het weer op gewicht komen, te vervullen. Echter, een laatste antidepressivum sloeg aan, waardoor haar gemoedstoestand geleidelijk verbeterde. Nu, zeven jaar na haar eerste depressieve gedachten, staat Nona weer midden in het leven, werkt ze, studeert ze en heeft ze haar verhaal gepubliceerd, waarbij de euthanasiewens nooit meer is teruggekeerd.