De auteur, Abdelkader Benali, reflecteert op de actuele gijzeling van de vrijheid door wat hij het "nieuwe fascisme" noemt, geïllustreerd aan de hand van beperkingen voor moslims en mensen met Arabische namen. Hij contrasteert dit met historische figuren zoals Spinoza, die in Nederland vrijheid vond, en met de langdurige co-existentie van joden en moslims in verschillende culturen. Benali beschrijft persoonlijke ervaringen bij de douane, waar zijn Arabische naam leidde tot wantrouwen en belemmeringen, wat hem de kwetsbaarheid van vrijheid deed inzien, zelfs met een Nederlands paspoort. De tekst vergelijkt de situatie met de behandeling van het Iraanse voetbalelftal tijdens een WK, waarbij visumrestricties en intimiderende bejegeningen de vrijheid aantasten, terwijl D-Day herdenkingen juist de bevrijding van Europa vieren, wat Benali ziet als een tegenstelling.