Bas, een 34-jarige Rotterdammer, leeft al veertien jaar met hiv en deelt zijn ervaringen om vooroordelen te bestrijden en te streven naar een samenleving zonder nieuwe infecties. Hij kreeg de diagnose op twintigjarige leeftijd tijdens zijn studie in Londen, wat een mentale uitdaging was en hem confronteerde met zijn sterfelijkheid. Hoewel hiv het immuunsysteem aantast en onbehandeld kan leiden tot aids, stelt Bas dat medicatie een goed leven mogelijk maakt, waardoor hij het ziet als een chronische aandoening in plaats van een patiënt te zijn. Hij benadrukt dat hiv iedereen kan treffen, ongeacht seksuele geaardheid, en dat hiv-positieve personen die medicijnen slikken het virus niet kunnen overdragen en een normale levensverwachting hebben. Ondanks beperkingen, zoals reisrestricties naar bepaalde landen, vindt Bas steun in zijn relatie en vrijwilligerswerk, en wil hij anderen met hiv laten weten dat ze niet alleen zijn.