Een vrijwilliger die zich terugtrok uit een bestuursfunctie van een stichting die een park beheert, twijfelt aan de zinvolheid van zijn voortdurende werk in een werkgroep. Hij vreest dat zijn inzet het problematische bestuur in stand houdt, omdat besluitvorming niet volgens procedures verloopt en relevante feiten niet worden gedeeld. De tekst benadrukt het onderscheid tussen het concrete beheer van het park (de 'commons') en de bestuursstructuur. Het werk in de werkgroep heeft intrinsieke waarde omdat het de plek leefbaar houdt, onafhankelijk van het bestuur. Nobelprijswinnares Elinor Ostrom's onderzoek naar succesvol gemeenschappelijk beheer wordt aangehaald, waarbij transparantie, duidelijke regels en conflictbemiddeling cruciaal zijn. De vrijwilliger wordt geadviseerd om betrokken te blijven met duidelijke grenzen, feiten te blijven opvragen en procedures te benoemen om willekeur te begrenzen, zonder automatisch loyaal te zijn aan het bestuur.