Een columniste van de Volkskrant beschrijft de aanhoudende overlast van een "hijger" die nachtelijke telefoontjes pleegt naar een verpleeghuis, waarbij hij seksueel getinte opmerkingen maakt en collega's bedreigt met uitspraken als "Ik wil je neuken" en "Ik wacht op je". Aanvankelijk lacherig, wordt de auteur woedend door de intimiderende aard van de oproepen, die vooral vrouwen in de zorg treffen. Ze merkt op dat collega's niet altijd aangifte doen, wat haar doet denken aan eerdere situaties waarin zorgverleners onvoldoende werden beschermd. De auteur verwijst naar een veroordeling van een 58-jarige man in Den Haag die bijna tweeduizend keer naar zorginstellingen belde, wat mogelijk de eerdere stopzetting van de telefoontjes verklaart. Nu de oproepen opnieuw zijn begonnen, voelt de auteur zich gesteund door de rechtbank, maar is bezorgd over de beschermingsmaatregelen die collega's zelf bedenken, zoals het niet noemen van de organisatie aan de telefoon.