Botanisch filosoof Norbert Peeters betoogt in zijn proefschrift "Exoot" dat de vijandige houding tegenover 'invasieve' plantensoorten een gebrek aan nuance vertoont en voortkomt uit historische en maatschappelijke metaforen. Hij stelt dat planten zich altijd al verspreiden en dat de mens hierin slechts een van de vele verspreidingsmechanismen is. Peeters traceert de oorsprong van dit denken terug naar Linnaeus, die in de 18e eeuw de term 'kolonie' gebruikte voor planten, en later naar Darwin, die de term 'invasie' introduceerde om de strijd om het bestaan te beschrijven. De huidige retoriek van 'aanvalsplannen' en 'eliminatie' is volgens Peeters een gevolg van het besef dat soorten kunnen uitsterven en ecologische verbindingen kunnen breken, wat leidde tot een omslag in waardering en een gevoel van kwetsbaarheid, vergelijkbaar met de Europese kolonisatie.